Wat gebeurt er zoal in die Jezustent?Sinds twee jaar draai ik drie nachtjes in de Sneekweek mee in de Jezustent.Het team is iedere nacht anders van samenstelling. Het is erg leuk om samen te werken in de nacht Wat mij steeds weer verbaasd is dat de mensen 's nachts zo graag nog komen; even naar de Jezustent is een must die ze niet willen missen. Maandagnacht kwam er een jongeman binnen die duidelijk niet geinterresseerd was in de koffie, thee of limonade maar die zo graag een goed verhaal wilde horen. Met iemand van het team schoven ze aan een grote tafel waar al een grote groep jongeren zat. Op afstand kon ik niet verstaan welk een goed verhaal hij te horen kreeg maar zijn houding was zeer aandachtig naar de verteller toe gebogen en op het gezicht van de verteller lag een brede lach, zijn gezicht straalde letterlijk licht uit. Ook de anderen aan tafel probeerden een graantje mee te pikken. Nog zo'n bijzonder moment was toen een jongeman in het team al geruime tijd in gesprek was met een ook nog jonge gast. Op het moment dat hij de ander begon voor te lezen uit de bijbel veranderde er iets in de hele tent. Het leek alsof er een " laag " licht over de mensen kwam te liggen en het geroezemoes werd ook niet zachter maar de stem van de jongeman was door de hele tent heen te verstaan. Voordat de tijdelijke eilandbewoners na tweeën de tent binnen rollen, hebben we als team vaak ook hele fijne gesprekken onderling. Sommigen ken je nog van vorig jaar en het is bemoedigend om elkaars getuigenissen te horen. Je vergeet dan al snel dat je eigenlijk al wel slaap hebt en ook wel in je bedje had willen liggen, dat het de ene keer echt koud is en de volgende nacht bijna warm of zoals dinsdagnacht het letterlijk met bakken uit de lucht kwam. Ik zou de eerste afslag naar m'n bootje of tent genomen hebben maar nee hoor, nat tot op hun huid komen ze binnen rennen, nog ff gezellig een bakkie thee doen. Heel vertederend zingt een jonge dame, enigzins beneveld door de alcohol een liedje van begin tot eind, dat ze zeker 15 jaar geleden op de zondagschool heeft geleerd. Als er iemand overmoedig naar "de bar" roept om nog twee thee , wordt hij onmiddelijk gesommeerd om respect te tonen door zijn medefeestgangers, want deze aardige mensen staan hier wel de hele nacht voor ons jahhh, dus, alsjeblieft ??? Als ik met een paar anderen op weg naar de toiletten ben hoor ik iemand roepen "waar is die Jezus nou"? Tja, is wat ze zeggen van kinderen en dronken mensen waar? Weer terug in de tent heb ik een kort gesprekje met een man die hier met z'n hele gezin ieder jaar komt zeilen. "Jullie hebben geen idee hoe belangrijk het is wat jullie hier", doen zegt hij, "waar hebben m'n kinderen het over als we weer terug zijn in Italië? over de Jezustent en hoe gezellig het daar was, dat 'die' lui daar echt gaaf zijn". Vervolgens wordt ik gevraagd om even te helpen bij het vinden van een antwoord op een vraag, voor ik het weet is het twee en een half uur later en vinden we het allemaal jammer dat we nu toch echt moeten stoppen met ons gesprek, krijgt een teamlid eindelijk haar bijbel weer zelf in handen en vertrekken er drie natuurwetenschappers enigzins verward met nog heel veel om verder over na te denken. Woensdag, alweer ons laatste nachtje, ook vannacht zijn er weer mensen van het team bijna ongemerkt meer dan twee uur in gesprek en wij maar proberen het eten niet aan te laten branden wat iedere dag zo lief voor ons wordt klaar gezet en wat na een lange nacht zo'n echte opkikker is waar we altijd erg van genieten met z'n allen. Ik merk dat ik wel kan blijven vertellen want er is ook nog dat meisje, dat op zo'n byzondere manier tot geloof is gekomen en nu de doop gaat aanvragen. Of die jonge vent die na gebed zich heeft bekeerd van z'n drugsgebruik, het letterlijk de deur uit heeft gemikt. Zelf heb ik ook heel wat te overdenken, ben ik door ieders verhalen en vragen zeer bemoedigd, heb ik God aan het werk gezien en heb ik een heel eigentijds beeld voor ogen van de 'tent der samenkomst' uit het Oude Testament, en dat de mensen samen dromden rondom de volgelingen van Jezus om toch vooral het goede nieuws te horen, weer of geen weer. Het elkaar ont-moeten, maaltijd houden met friese kruidkoek en oliebollen. Ook wil ik het team van het 24/7 gebed hartelijke bedanken, voor hun aanhoudend gebed want ook vandaag de dag gaan daardoor nog ge- vangenis deuren open. En Lieuwe, zet je me ff over met het bootje?, 't is tijd om te gaan slapen, bedankt hé dat je ons iedere keer weer al zo vroeg in de morgen overvaart. Met een hartelijke groet namens het nachtteam, Greet Donkerbroek. |